Finansowanie farm OZE bez limitu kosztów finansowania dłużnego? Fiskus potwierdza korzystne podejście

Budowa farmy fotowoltaicznej lub wiatrowej to inwestycja wymagająca znacznego kapitału, który często pochodzi z kredytów lub pożyczek. W praktyce oznacza to jednak nie tylko wyższe koszty finansowe przedsięwzięcia, lecz także konieczność zmierzenia się z ograniczeniami podatkowymi dotyczącymi rozliczania kosztów finansowania dłużnego.

Dobra wiadomość dla inwestorów z sektora odnawialnych źródeł energii (OZE) jest taka, że w określonych przypadkach wspomniane ograniczenia podatkowe mogą w ogóle nie znaleźć zastosowania. Najnowsze interpretacje podatkowe potwierdzają, że farmy fotowoltaiczne i wiatrowe mogą być uznawane za długoterminowe projekty z zakresu infrastruktury publicznej, co otwiera podatnikom drogę do korzystniejszego rozliczania kosztów finansowania.

Znaczenie tej preferencji rośnie wraz z dynamicznym rozwojem rynku OZE. 

Jak wskazuje w swojej publikacji Ministerstwo Klimatu i Środowiska, w 2020 r. instalacje OZE odpowiadały za 24,12% mocy zainstalowanej, a ich łączna moc wynosiła 12 490 MW. Natomiast w 2025 r. moc OZE wzrosła do 37 777 MW, co oznacza ponad trzykrotny wzrost.

W konsekwencji coraz większa liczba działających w Polsce podatników z branży OZE zastanawia się nad tym, czy koszty finansowania ich inwestycji rzeczywiście podlegają limitowaniu na podstawie art. 15c ustawy o CIT.

Kiedy odsetki i koszty finansowania przestają być kosztem podatkowym?

Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są zobowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów część kosztów finansowania dłużnego, jeżeli ich nadwyżka przekracza wyższą z dwóch wartości:

• 3 mln PLN,
• 30% podatkowej EBITDA (obliczonej zgodnie z zasadami opisanymi w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT).

Do kosztów finansowania dłużnego zalicza się nie tylko odsetki od kredytów i pożyczek, ale również m.in.:

• prowizje, 
• opłaty, 
• koszty zabezpieczenia finansowania, 
• kary za opóźnienia, 
• wydatki związane z instrumentami finansowymi.

Natomiast przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego należy rozumieć różnicę pomiędzy kosztami finansowania dłużnego poniesionymi przez podatnika, a osiągniętymi przez niego przychodami o charakterze odsetkowym.

Co istotne, koszty finansowania dłużnego, które zostały wyłączone w roku podatkowym z kosztów uzyskania przychodów w związku z przekroczeniem limitu, podlegają co do zasady zaliczeniu do takich kosztów w następnych 5 latach podatkowych (na zasadach wskazanych w art. 15c ustawy o CIT). 

Jednak dla spółek realizujących projekty OZE, które wymagają zainwestowania dużego kapitału, ograniczenie to może istotnie obniżać efektywność podatkową inwestycji, utrudniać rozliczenia CIT oraz zmniejszać możliwość bieżącego rozliczania kosztów finansowania.

Wyjątek w CIT, który może mieć kluczowe znaczenie dla branży energetycznej i inwestorów OZE

Podatnicy nie powinni się jednak poddawać, ponieważ z pomocą doświadczonych doradców podatkowych, dobrze znających aktualne przepisy i stanowiska organów, możliwe jest zastosowanie rozwiązań pozwalających na ograniczenie ryzyk i efektywne planowanie podatkowe.

Przepisy ustawy o CIT przewidują pewne odstępstwo od zasady ogólnej, które dotyczy kosztów finansowania dłużnego długoterminowych projektów z zakresu infrastruktury publicznej, czyli projektów służących znaczącym składnikom aktywów, których istnienie jest w ogólnym interesie publicznym. Obejmuje to ich: 

• dostarczanie, 
• modernizację, 
• eksploatację, 
• utrzymanie. 

Przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego podatnik może więc nie brać pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej – jednak tylko wtedy, gdy w przypadku danej inwestycji spełnione są łącznie następujące warunki:

• wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
• aktywa objęte projektem znajdują się na terytorium UE,
• koszty finansowania są rozpoznawane podatkowo w państwie członkowskim UE,
• dochody z projektu są osiągane na terytorium UE.

Dyrektor KIS potwierdza: farmy fotowoltaiczne mogą korzystać z preferencji

W ostatnich latach organy podatkowe potwierdzały w interpretacjach indywidualnych (między innymi o sygnaturach 0114-KDIP2-2.4010.37.2026.1.ND, 0111-KDIB2-1.4010.522.2025.1.ED, 0111-KDIB1-2.4010.767.2024.2.MK i 0111-KDIB1-2.4010.203.2024.1.EJ), że farmy wiatrowe oraz farmy fotowoltaiczne mogą spełniać definicję długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej.

Takie stanowisko w zakresie farmy fotowoltaicznej przedstawił również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 22 lipca 2026 r., o znaku 0111-KDIB1-1.4010.372.2026.1.SH.

Interpretacja ta dotyczyła spółki, która zrealizowała projekt budowy farmy fotowoltaicznej w Polsce. Inwestycja została sfinansowana pożyczką wewnątrzgrupową oraz kredytem udzielonym przez podmioty zewnętrzne. Spółka wskazała, że spełnione są cztery warunki związane z realizacją projektu i opodatkowania w Unii Europejskiej. Inwestor argumentował również, że spełniony jest warunek uznania budowy farmy fotowoltaicznej za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, ponieważ:

• infrastrukturą publiczną jest przedsięwzięcie użyteczności publicznej, które służy dobru ogółu i społeczeństwa, a samo pojęcie infrastruktury należy rozumieć szeroko, jako urządzenia, obiekty i instytucje z zakresu użyteczności publicznej,
• inwestycja spełnia kryterium ogólnego interesu publicznego, ponieważ celem budowy elektrowni fotowoltaicznej jest produkcja energii elektrycznej, która następnie dostarczana do końcowego odbiorcy zaspokaja jedną z podstawowych potrzeb społecznych, a taka budowa wpisuje się w założenia zatwierdzonej przez Radę Ministrów uchwały w sprawie „Polityki energetycznej Polski do 2040 r.”.

Wydana w lipcu interpretacja potwierdza, że przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego podatnik może nie brać pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania budowy farmy fotowoltaicznej. Analogiczne stanowisko prezentowane jest w przypadku farm wiatrowych.

Co dostępna preferencja w zakresie CIT oznacza dla firm inwestujących w OZE?

Aby lepiej zobrazować potencjalne korzyści dla firm inwestujących w odnawialne źródła energii, warto posłużyć się następującym przykładem:

Spółka celowa realizowała projekt inwestycyjny polegający na budowie farmy fotowoltaicznej o wartości 120 mln PLN. Finansowanie inwestycji zostało oparte w 80% na finansowaniu dłużnym – kredycie bankowym oraz pożyczce udzielonej przez udziałowca.

Znaczący poziom zadłużenia przełożył się na wysokie koszty finansowania. Roczna wysokość odsetek spółki celowej w związku z realizowaną inwestycją wyniosła 10 mln PLN. W konsekwencji część kosztów finansowania dłużnego, która wyniosła w tym przypadku 7 mln PLN, podlegała ograniczeniu w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15c ustawy o CIT.

W ramach przeprowadzonej analizy charakteru inwestycji oraz sposobu jej finansowania ustalono jednak, że realizowana inwestycja spełnia przesłanki długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej. 

W praktyce oznaczało to możliwość nieuwzględniania ograniczeń wynikających z art. 15c ustawy o CIT i zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów całości kosztów finansowania inwestycji. Dzięki temu spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów pełne 10 mln PLN kosztów finansowania, z których 7 mln bez zastosowania wyłączenia podlegałoby ograniczeniu. 

To przełożyło się na bardziej efektywne rozliczenie podatkowe projektu i poprawę jego parametrów finansowych, co pozwoliło na oszczędność podatkową rzędu 1,3 mln PLN.

Jak ocenić, czy inwestycja w OZE kwalifikuje się do wyłączenia z limitu kosztów finansowania dłużnego? 

Dla wielu projektów OZE finansowanych kredytem lub pożyczką możliwość wyłączenia kosztów finansowania spod limitu z art. 15c ustawy o CIT może przełożyć się na wymierne korzyści podatkowe oraz pozytywnie wpłynąć na rentowność całej inwestycji.

Z najnowszej interpretacji DKIS wynika, że organy podatkowe dostrzegają publiczny charakter inwestycji w odnawialne źródła energii. Nie oznacza to jednak, że preferencja przysługuje automatycznie.

Każda inwestycja wymaga indywidualnej analizy pod kątem specyfiki danego projektu i spełnienia wszystkich ustawowych warunków.

W związku z tym angażując się w projekty związane z odnawialnymi źródłami energii warto zachować ostrożność i dokładnie zweryfikować możliwość uwzględniania poniesionych kosztów finansowania dłużnego związanych z budową farmy fotowoltaicznej lub wiatrowej w kosztach uzyskania przychodów.

Jeśli potrzebujecie Państwo pomocy w analizie, czy inwestycja w postaci farmy OZE może zostać uznana za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej (oraz w przygotowaniu i przeprowadzeniu procesu uzyskania interpretacji indywidualnej) – zapraszamy do kontaktu. Nasz zespół doradców podatkowych wyspecjalizowanych w obsłudze zarówno polskich, jak i zagranicznych przedsiębiorstw chętnie udzieli wsparcia w tym zakresie.