Fiskus nie może oczekiwać, że podatnicy wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej sami będą interpretować przepisy

W artykule odpowiadamy na pytania: 

• Jak uzyskać interpretację indywidualną?
• Co trzeba zawrzeć we wniosku o interpretację indywidualną?

Wniosek o interpretację indywidualną: zasady 

Przypomnijmy: podatnicy, którzy mają wątpliwości co do tego, jak powinni interpretować przepisy podatkowe, mogą zwrócić się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Podmiot, który chce uzyskać taką interpretację, musi jednak pamiętać, że wniosek powinien spełniać odpowiednie wymogi – zarówno pod względem formy, jak i treści.

We wniosku o interpretację indywidualną podatnik musi:

• opisać stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe, w związku z którym powstały wątpliwości co do interpretacji przepisów, lecz również
• przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. 

Co istotne dla sprawy opisanej w niniejszym artykule, w opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego należy podać kluczowe informacje, które wpływają na ocenę prawidłowości stanowiska podatnika przez DKIS. Jeśli informacje te okazałyby się niezgodne z prawdą (np. w razie kontroli), interpretacja indywidualna traci moc ochronną. Formułując opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego wnioskodawca musi więc być bardzo ostrożny i podawać tylko sprawdzone informacje oraz unikać własnej subiektywnej oceny zaistniałych (lub mających zaistnieć) zdarzeń.

Co, jeśli wniosek o indywidualną interpretację podatkową jest według DKIS nieprecyzyjny?

Z wnioskiem o interpretację do DKIS zwrócił się absolwent studiów podyplomowych o kierunku dietetyka, studiujący jednocześnie na kierunku medycznym, który chciał ustalić, czy usługi dietetyczne, które zamierzał świadczyć, mogą zostać objęte zwolnieniem z VAT jako usługi opieki medycznej świadczone w ramach zawodów medycznych.

DKIS wezwał podatnika do wskazania, czy wykonuje on zawód medyczny w rozumieniu przepisów podatkowych. Jednocześnie stwierdził, że nie ma wiedzy i kompetencji pozwalających na ocenę, czy dana osoba wykonuje zawód medyczny. Problem polegał na tym, że podatnik dokonując określenia, czy jego zawód jest zawodem medycznym w rozumieniu przepisów podatkowych, pośrednio sam rozwikłałby problem, z którym zwrócił się do fiskusa. Organ interpretacyjny musiałby jedynie potwierdzić, że podatnik jako osoba wykonująca zawód medyczny ma prawo do skorzystania ze zwolnienia (co wynika wprost z treści przepisu). Rola DKIS ograniczyłaby się zatem do zacytowania treści przepisu. 

Obowiązek interpretacji przepisów spoczywa na fiskusie 

Absolwent dietetyki uznał, że instytucja interpretacji indywidualnej ma nieco głębszy sens i postanowił walczyć o swoje prawa. Skierował sprawę do sądu, zarzucając DKIS, że bezpodstawnie uchyla się od wydania interpretacji, przerzucając ciężar interpretowania przepisów na podatnika.

Sądy (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 6 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 586/22 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 listopada 2025 r., sygn. akt I FSK 1672/22) przyznały rację podatnikowi, argumentując swoje stanowisko tym, że w sytuacji, w której przepisy niepodatkowe (w tym przypadku przepisy ustawy o działalności leczniczej) stanowią element normy prawa podatkowego, DKIS powinien odwołać się do ich wykładni. W przeciwnym razie ciężar interpretacji zostałby „przerzucony” na podatnika, a wydawanie interpretacji przez organ podatkowy stałoby się bezzasadne.

To nie pierwsza sytuacja, w której DKIS żąda, aby podatnik podał we wniosku o interpretację informacje, które sprawiają, że rola organu podatkowego zostaje znacznie zawężona, a sama instytucja interpretacji staje się dla podatnika bezużyteczna. Na szczęście sądy wydają korzystne dla podatników wyroki, zmuszając tym samym DKIS do przejęcia odpowiedzialności za interpretowanie przepisów, a nie tylko ich cytowanie.